Συνέντευξη στη Μαρία Κορώνα
Σ’ έναν κόσμο με «κονέ» και «πλάτες», που η δύναμη ορατή ισούται με δύναμη υπαρκτή, που οι άνθρωποι μετριούνται από το πόσα έχουν και με ποιους κάνουν παρέα, στη χώρα του ξέρω τον τάδε που ξέρει τον δείνα κάποιοι τολμούν να συστήνονται ως «Κοινοί Θνητοί».
Στη σύγχρονη εποχή το να δηλώνεις «Κοινός Θνητός» για κάποιους ισούται με κοινωνική αυτοκτονία. Από την άλλη, το να μη φοβάσαι ακριβώς αυτή την κατηγοριοποίηση αποτελεί από μόνο του πράξη τουλάχιστον ηρωική. Και σε δεύτερη ανάγνωση το να δηλώνεις «Κοινός Θνητός» είναι ένα άμεσο «ξεκαθάρισμα της ήρας από το σιτάρι» και με με ποιους τελικά αξίζει να συμπορευθείς όταν οι υπόλοιποι θα σε έχουν ήδη εγκαταλείψει.
Πρόκειται για τη μουσική μπάντα από το Αλιβέρι Ευβοίας με τους Βασίλη, Μητσοφού, Αντώνη και Τάσο, που ξεκίνησαν να τραγουδούν από το 2016 και δεν δίστασαν να συστηθούν στο ευρύ κοινό ως «Κοινοί Θνητοί» και να συμπορευθούν με τους φτωχούς, απλούς και καθημερινούς ανθρώπους, εκείνους του μόχθου και της εργατικής τάξης, τους καταπιεσμένους τούτου του κόσμου και να γίνουν η φωνή τους.
Με κοινωνικό και πολιτικό στίχο οι «Κοινοί Θνητοί» αφυπνίζουν, συγκινούν και διαπερνούν μέσα σου ως μαχαίρι όλα εκείνα τα άδικα που ο σύγχρονος κόσμος θέλει εσκεμμένα να λειαίνει και να τα κάνει όλο και πιο στρογγυλά.
Ήρθαν στο 14ο Φεστιβάλ Βρύσης Τυρνάβου, σε ένα φεστιβάλ που δίνει χώρο σε τέτοιες «φωνές» και τραγούδησαν μαζί μας για όλες εκείνες τις αλήθειες που όλοι ψελλίζουμε στην καθημερινότητα μας. Και αυτή ακριβώς είναι η ειδοποιός διαφορά: Εκείνοι δεν ψελλίζουν, αλλά τραγουδούν δυνατά για όλα εκείνα που «πνίγουν» τις ζωές μας.
Και όχι δεν το κάνουν σαν εκείνα τα μουσικά σχήματα των εφηβικών μας χρόνων που ήταν μόνο αντίδραση για την αντίδραση. Οι «Κοινοί Θνητοί» το κάνουν με τρόπο ώριμο στιχουργικά αλλά και μελωδικά. Αυτό, βέβαια, είναι και η εξήγηση στο γιατί οι συναυλίες τους είναι μονίμως sold out αλλά και για ποιο λόγο τους ακούνε διαφορετικές γενιές ανθρώπων.
Η δημοσιογράφος Μαρία Κορώνα τους συνάντησε για το thelarissapaper.gr λίγο πριν την εμφάνιση τους για το φετινό Φεστιβάλ της Βρύσης Τυρνάβου ενώ ακολούθησε μια βραδιά που από μόνη της θα μπορούσε να αποτελέσει έμπνευση στο να τραγουδηθεί.
Ακολουθεί η Συνέντευξη:
Σε μια εποχή που όλοι θέλουν να ξεχωρίσουν εσείς δηλώνετε «Κοινοί θνητοί». Τι υποδηλώνει η σημασία του ονόματος σας;
Οι Κοινοί Θνητοί για μας είναι η κινητήρια δύναμη του κόσμου, οι εργάτες. Το όνομα μας, δεν υποδηλώνει, αλλά ξεκαθαρίζει τη θέση και τη στάση του συγκροτήματος μέσα στην κοινωνία.
Πως μπορεί να επιτευχθεί η ισορροπία ανάμεσα στην εμπορικότητα ενός συγκροτήματος και ταυτόχρονα στην έκφραση της αλήθειας του;
Όταν εκφράζουμε τις ιδέες μας δεν σκεφτόμαστε ποτέ πως βρισκόμαστε πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στην εμπορικότητα και την αλήθεια, αλλά πώς στεκόμαστε κάτω απ’ το σκοινί, στο δρόμο κι απέναντι απ’ τα τέρατα φωνάζοντας την Αλήθεια μ’ όλη μας τη δύναμη!
Γράφετε πρώτα τη μουσική ή τον στίχο; Σας ενθουσιάζει περισσότερο μια καλή μελωδία ή μια αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί;
Γράφουμε όπως μας βγει, άλλες φορές πρώτα η μουσική κι άλλες ο στίχος. Πότε οι συλλαβές μιας πρότασης θα γίνουν νότες και πότε οι νότες συλλαβές. Εμείς παίζουμε μουσική γιατί αγαπάμε το παιχνίδι της. Και επί τη ευκαιρία την χρησιμοποιούμε κι ως εργαλείο για να πούμε και να μοιραστούμε αυτά που νιώθουμε και σκεφτόμαστε.
Επιλέγετε τον δρόμο της ανεξάρτητης παραγωγής μακριά από μεγάλες δισκογραφικές. Τι σας προσφέρει και τι σας στερεί αυτή η επιλογή;
Οι μεγάλες εταιρείες με τις καλές παραγωγές, σίγουρα προσφέρουν καλύτερο εξοπλισμό αλλά κοιτούν το προϊόν τους να πουλήσει, ή να ξεπουλήσει. Εμείς δε θέλουμε τραγούδια πουλημένα ή ξεπουλημένα. Κι ας έχουμε πιο φτηνό εξοπλισμό.
Ο ήχος σας εμπεριέχει στοιχεία από χιπ χοπ, ροκ, ρεμπέτικο και λαϊκό. Πως προκύπτει αυτή η εναλλαγή των ειδών;
Τα ακούσματα μας είναι αυτά που μας έδωσαν και μας δίνουν τον ήχο μας, ο οποίος όσο αυτά διαφέρουν τόσο θα εξελίσσεται. Αγαπάμε πολλά είδη μουσικής και μας αρέσει να παίρνουμε στοιχεία απ’ όλα.
Τα τραγούδια σας είναι αντισυστημικά και με έντονη κοινωνικοπολιτική χροιά. Πιστεύετε ότι ο καλλιτέχνης σήμερα οφείλει να θίγει τα κακώς κείμενα της εποχής του;
Η Τέχνη οφείλει να υπηρετεί την Ανθρωπότητα κι η Ανθρωπότητα την Τέχνη. Η μέγιστη υπηρεσία της Τέχνης όμως είναι να χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να εξυψώνει τα πανανθρώπινα ιδανικά, αυτά που εξαλείφουν τις όποιες διάφορες μας και που βρίσκουν όλα εκείνα τα στοιχεία μέσα κι έξω από μας, τα οποία μας ενώνουν και μας υποδεικνύουν την αναγκαιότητα της δίκαιης συνύπαρξης μας. Ή Όλοι ή κανείς.
Υπάρχει κάποιο περιστατικό από λάιβ που έχει χαραχτεί έντονα στη μνήμη σας;
Δεν θα πούμε για τις μεγάλες συναυλίες αλλά για αυτές σε μικρές πόλεις και χωριά που βλέπεις δυνατό παλμό κι ένταση, από έναν μικρό αριθμό ανθρώπων σε σχέση με τα λάιβ των μεγάλων πόλεων. Όμως η ανάγκη τους να φωνάξουν τα τραγούδια μας και τα λαϊκά συνθήματα που ακολουθούν, είναι τόσο μεγάλη που τους κάνει να φαίνονται πολύ περισσότεροι. Ένα τέτοιο λάιβ ήταν αυτό στη Λευκάδα, στο ανοιξιάτικο τουρ του 2026.
Στους στίχους σας -σχεδόν πάντα- αφήνετε μια χαραμάδα αισιοδοξίας. Είναι αυτό μια συνειδητή επιλογή ώστε να μη μένει η ανθρωπότητα χωρίς ελπίδα;
Η αισιοδοξία μας βασίζεται στην ιστορική γνώση. Ο άνθρωπος πάντοτε επαναστατούσε για να εξελιχθεί κι εξελισσόταν για να επαναστατήσει. Δεν ελπίζουμε για αυτό, είμαστε πεπεισμένοι λόγω των ιστορικών δεδομένων της ανθρωπότητας.
Στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης όλοι παρουσιάζουν μία ιδανική ζωή. Από την άλλη, εσείς γράφετε για το πόσο δύσκολα τα «φέρνει βόλτα» ο κόσμος. Είστε εκτός μόδας ή εκτός ψέματος; Και ποια η δική σας σχέση με τα social media;
Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι ένα εργαλείο, κι επειδή ζούμε σε ένα σύστημα χωρίς κοινωνικές αξίες, αλλά με μοναδική αξία το ατομικό κέρδος, θα ήταν αδύνατο να μην χρησιμοποιούταν κι αυτό το εργαλείο για τα συμφέροντα που εξυπηρετούν τους σκοπούς του συστήματος. Εμείς μιλάμε για τις κοινωνικές αξίες και χρησιμοποιούμε τα social media ως εργαλεία για να κοινοποιήσουμε αυτές τις ιδέες.
Τα τραγούδια σας αφορούν θέματα της επικαιρότητας που λέτε ότι σας «πνίγουν». Πως αποφασίζετε ποιο θέμα έχει «ωριμάσει» αρκετά για να γίνει τραγούδι;
Το θέμα ενός τραγουδιού “δεν είναι ένα ώριμο μήλο που πέφτει, πρέπει να το κάνεις να πέσει.” Νιώθουμε ένα χρέος πως πρέπει να γραφτεί εκείνη την ώρα, αυτό που συμβαίνει εκείνη την ώρα. Αλλιώς κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας.
Πιστεύετε ότι η μουσική σας λειτουργεί ως μέσο αφύπνισης συνειδήσεων ή ως παρηγοριά στα δεινά που υφίσταται η ανθρώπινη ύπαρξη;
Αυτή είναι μια ερώτηση στην οποία απαντά η μουσική κι όχι οι μουσικοί.
Υπάρχει κάποια κατάσταση που σας πονάει και ακόμα δεν έχετε βρει τα λόγια για να την τραγουδήσετε;
Σίγουρα, είμαστε άνθρωποι κι έχει κι άσχημα η ζωή. Κάποια προσωπικά πράγματα απ’ αυτά ίσως δεν μπορούμε ακόμα να τα πούμε, όπως και πριν γίνει το συγκρότημα δεν είχαμε μπορέσει να πούμε αυτά που λέμε τώρα.
Η μπάντα σας αγαπήθηκε από τους 18άρηδες αλλά και από τους 40άρηδες. Πως πετύχατε να μιλάτε ταυτόχρονα σε διαφορετικές γενιές ανθρώπων;
Το περιεχόμενο των τραγουδιών μας δεν αναφέρεται σε μια ηλικία αλλά σε ζητήματα που θίγουν την ζωή όλων μας. Κι οι 18άρηδες κι οι 40άρηδες, έχουν κοινά προβλήματα. Ζουν και βιώνουν την ίδια βαρβαρότητα καθημερινά στη ζωή τους, στη δουλειά, στο δρόμο, παντού.
Έρχεστε σε ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της περιοχής, αυτό της Βρύσης Τυρνάβου. Αν έπρεπε να κρατήσει το κοινό μόνο μία σκέψη ή ένα συναίσθημα φεύγοντας από εκεί ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;
Αυτό είναι κάτι που θέλουμε να το μοιραστούμε με τους ανθρώπους πάνω στη σκηνή του φεστιβάλ.
Με βάση τη μέχρι τώρα πορεία σας πως βλέπετε να εξελίσσετε η μουσική σας στο μέλλον και ποια τα άμεσα σχέδια σας;
Έχουμε αρκετά μουσικά πράγματα για τώρα και στο μέλλον με τα οποία ασχολούμαστε κι είμαστε ενθουσιασμένοι, αλλά καλύτερα να μη λέμε εμείς για το έργο μας και να πει αυτό για μας όταν έρθει η ώρα.
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο που διαθέσατε
Εμείς ευχαριστούμε!
***Ειδικές ευχαριστίες στον Πολιτιστικό Σύλλογο Μαύρο Πρόβατο
