Την ονομασία μίας αίθουσας διδασκαλίας καθώς και μίας υποτροφίας από το Τμήμα Αγωγής & Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία, ως «Μάρθη Ψαροπούλου» γιόρτασε με τελετή την οποία πραγματοποίησε, το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη, τιμώντας έτσι τη μνήμη της 19χρονης φοιτήτριας που έχασε τόσο άδικα τη ζωή της στο έγκλημα των Τεμπών.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκλήθηκε στους φοιτητές που γέμισαν ασφυκτικά το αμφιθέατρο «Μέγας Αλέξανδρος» του Πανεπιστημίου για να τιμήσουν τη συμφοιτήτρια τους και να ζητήσουν για μια ακόμη φορά να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι όσο ψηλά και αν βρίσκονται.
Ο πατέρας της Αντώνης Ψαρόπουλος με λυγμούς αναφέρθηκε στην κόρη του λέγοντας πως θα περίμενε σε αυτό το αμφιθέατρο να ζήσει ωραίες στιγμές για την αποφοίτησή της, ωστόσο κάτι τέτοιο, όπως είπε, δεν θα συμβεί ποτέ. Ο κ. Ψαρόπουλος υποσχέθηκε πως ο ίδιος και η οικογένεια δεν θα ησυχάσουν μέχρι να δικαιωθεί η μνήμη της Μάρθης μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Η μητέρα της Μαρία Καρυστιανού, υπογράμμισε πως ο κόσμος που βγαίνει στους δρόμους και ζητά δικαιοσύνη δίνει δύναμη στους ίδιους και σε όλους τους συγγενείς των θυμάτων για να συνεχίσουν τον αγώνα τους και να σπάσει, όπως είπε αυτό το σκληρό κέλυφος της ψευδούς κανονικότητας και της ξεπεσμένης αριστείας σε μια χώρα χωρίς οξυγόνο.
Επισήμανε ότι η Μάρθη δεν θα συνεχίσει ποτέ αυτό που ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο και τόνισε: «Πριν από δύο χρόνια τη δολοφόνησαν μαζί με άλλους φοιτητές μαζί με άλλους 56 ανθρώπους. Έτσι λοιπόν δεν τελείωσε ποτέ αυτό που ξεκίνησε εδώ, δεν συνέχισε τίποτα από εκείνα με τα οποία η ζωή ευλογεί τη νιότη». Κλείνοντας και μέσα σε παρατεταμένο χειροκρότημα ανέφερε «Ας είναι τα παιδιά μας τα τελευταία που έφυγαν χωρίς οξυγόνο σε αυτή τη ζωή. Ευχαριστώ την κόρη μου που υπήρξε, υπάρχει και με καθοδηγεί, ευχαριστούμε που στέκεστε δίπλα μας φως στο σκοτάδι τους».
Η παιδική φίλη και συμφοιτήτρια της Μάρθης, Γιολάντα Τριανταφύλλου μίλησε για τα χρόνια που πέρασαν μαζί με την Μάρθη από τα μαθητικά τους χρόνια στα ίδια θρανία, για το γεγονός ότι είχαν γενέθλια με μια ημέρα διάφορα, για τις πολλές στιγμές που πέρασαν μαζί, για όσα μοιράστηκαν και για τα όνειρα που έκαναν. «Θα σε θυμάμαι πολλά περισσότερα χρόνια από όσα σε γνώρισα», είπε.
Η πρώτη υποτροφία απονεμήθηκε στον φοιτητή Στέφανο Αλεξιάδη. Η εκδήλωση πλαισιώθηκε μουσικά από φοιτητές με τραγούδια που γράφτηκαν για τα θύματα των Τεμπών αλλά και τον τραγουδιστή Λουδοβίκο των Ανωγείων.
