Του Βαγγέλη Τόλια
Μέχρι πριν λίγα χρόνια, όλοι νόμιζαν και έλεγαν ότι το επάγγγελμα του τσαγκάρη, θα ήταν ένα ακόμη από τα παλιά επαγγέλματα, που θα χανότανε…Κι όμως, σήμερα, λόγω των συνθηκών της ζωής, ο τσαγκάρης, είναι ένα επάγγελμα που ανέκαμψε,αναβιώνει, επιβιώνει και μπορεί να πει κανείς, ότι γίνεται ένα από τα επαγγέλματα του μέλλοντος για την χειρωνακτική επιχείρηση …
Η κρίση που ζούμε, η ακρίβεια στην αγορά, αναγκάζει τον Έλληνα πολίτη, να προτιμά και πάλι
την επισκευή στα παπούτσια του, αλλά και την επίσκεψη στον τσαγκάρη, για την επιδιόρθωση
πολλών άλλων πραγμάτων που έχει, όπως, τσάντες, ρούχα, και ότι άλλο μπορεί ένας τσαγκάρης να επισκευάσει, σε μια καλή τιμή, για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια και να έχουν μια καλύτερη εικόνα…
Γυναίκες, περισσότερο, αλλά και άνδρες, κάνουν τις επισκέψεις τους, στο τσαγκαράδικο και σε σύντομο χρονικό διάστημα, έχουν τα παπούτσια, ή ότι άλλο θέλει διόρθωση, έτοιμα προς χρήσιν.
Με τη χρήση του τσαγκάρη και σήμερα μπορεί να πει κανείς, λοιπόν, ότι έχουμε μια επιστροφή στα παλιά,καθώς, γίνεται μια απαραίτητη για την εποχή μας οικονομία στα έξοδα ενός σπιτιού…
Το thelarisapaper.gr μίλησε με έναν από τους παλιότερους τσαγκάρηδες στην Λάρισα, σε μια οικογενειακή επιχείρηση, που διατηρεί από τον πατέρα του, τον κ. Δημήτριο Κ. Μπλιούμπα, για την πορεία των τσαγκαράδικων στην πόλη μας. Ο κ. Μπλιούμπας, μας είπε ότι “ έρχονται πολλοί Λαρισαίοι στα μαγαζιά μας, όχι μονο για επιδιορθώσεις παπουτσιών, αλλά και για τσάντες, πορτοφόλια, μπουφάν και γενικά, ότι έχει σχέση με δέρμα…Γενικά δεν έχουμε παράπονο, υπάρχει δουλειά.”
Συμπλήρωσε δε ότι λόγω της ακρίβειας, “οι άνθρωποι βολεύονται με τα παπούτσια που έχουν, γιατί τους αρέσουν και δεν είναι εύκολο να βρει κάποιος αυτό που του πάει,” ενώ κατέληξε με απορία λέγοντας, ότι “παρά το γεγονός ότι υπάρχει δουλειά, οι σημερινοί νέοι δεν διαλέγουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα, αν και είναι μια εξασφαλισμένη εργασία…”
