Γράφει η Μαρία Κορώνα
Μπήκε χθες επισήμως ο Ιούνιος, ο έκτος μήνας του χρόνου, ο πρώτος του καλοκαιριού ή σύμφωνα με την λαϊκή ρύση ο Θεριστής της Ελλάδος. Παραδοσιακά τον Ιούνιο κιτρινίζει ο απέραντος θεσσαλικός κάμπος, η θερμοκρασία παίρνει την ανιούσα και αυτό δείχνει ότι το Καλοκαίρι μπήκε για τα καλά. Φέτος, ο καιρός φαίνεται πως δεν πειθάρχησε με τη φυσική ροή των εποχών και ακόμα Καλοκαίρι δεν είδαμε μιας και οι βροχές αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο ενώ η θερμοκρασία διατηρείται σε χαμηλά για την εποχή επίπεδα.
Ωστόσο, ο πανέμορφος θεσσαλικός κάμπος παραμένει χρωματιστός και ανθισμένος σαν πίνακας ζωγραφικής. Το thelarissapaper.gr περιηγήθηκε στις αχανείς εκτάσεις της θεσσαλικής γης και ανακάλυψε μερικούς από τους επίγειους θησαυρούς της.
Η παπαρούνα του κάμπου πρόκειται για ένα πανέμορφο και ντελικάτο άνθος.
Ανοίγει τα πέταλά της μόνο για μία ημέρα και την επόμενη εκείνα αρχίζουν να πέφτουν γρήγορα. Κι αν την κόψουμε, μαραίνεται το ίδιο απότομα. Η κοινή κόκκινη παπαρούνα έχει φαρμακευτικές ιδιότητες καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βότανο ενώ ταυτόχρονα περιέχει μεταλλικά στοιχεία όπως σίδηρο, κάλιο, ασβέστιο αλλά και ένα αλκαλοειδές, τη ροϊαδίνη, που δρα ηρεμιστικά για τον οργανισμό και καταπολεμά την αϋπνία και το κρυολόγημα.
Η Ελαιοκράμβη είναι ένα φυτό ενδημικό της περιοχής της Μεσογείου, το οποίο καλλιεργείται σε φυτείες και έχει άνθη με χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα. Πιο συγκεκριμένα, το εν λόγω φυτό έχει πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε λάδι, το οποίο μάλιστα είναι και βρώσιμο. Το κραμβέλαιο, είναι άσλλωστε διάσημο για τις πολύ θρεπτικές και ευεργετικές του ιδιότητες.
H λεβάντα του αρώματος και της θεραπείας. Με το άνθος της “στολίζει” τους αγρούς μας με όλες τις αποχρώσεις του μοβ και μας “ζαλίζει” ευχάριστα με το άρωμά της. Διώχνει τα κουνούπια, κοσμεί τις νυφικές ανθοδέσμες ενώ φυτρώνει και από μόνη της. Οι παλιοί συνήθιζαν να βάζουν την λεβάντα κάτω από το μαξιλάρι τους προκειμένου να προσδώσουν την απαραίτητη φρεσκάδα και καθαριότητα σε αυτά. Υπάρχουν τρία είδη λεβάντας που καλλιεργούνται περισσότερο, με πιο διαδεδομένη τη στενόφυλλη λεβάντα (Lavandula angustifolia), η οποία είθισται να είναι και η πιο μυρωδάτη ποικιλία παράγοντας το καλύτερο αιθέριο έλαιο.
Το Χαμομήλι είναι η κοινή ονομασία για πολλά ποώδη φυτά. Η ετυμολογία του είναι από το αρχαίο χαμαίμηλον, από το «χαμαί» (χάμω, κάτω στο χώμα, στη γη) και το «μῆλον» επειδή η μυρωδιά των ανθέων θυμίζει αυτήν του μήλου. Το χαμομήλι ανάμεσα στα λευκά του πέταλα έχει έναν κίτρινο λοφίσκο.
Και ναι, θα τολμούσαμε να πούμε ότι ο Θεσσαλικός κάμπος με τις ομορφιές του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για κάθε είδους καλλιτέχνη. Και που ξέρετε…ίσως σε ένα παράλληλο σύμπαν ο Βίνσετ Βαν Γκογκ αντί για τα κίτρινα ηλιοτρόπια του να στέκει σε κάποιο σημείο της Θεσσαλικής γης και να ζωγραφίζει το κίτρινο σιτάρι της!
